V.Z.W. Projecten Broeders van Liefde
Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor
Een thuis voor medemensen
Broeders van Liefde
Gezondheidstraat 2 - B9000 Gent - België

 
www.huizetriest.be

445-3546791-50

 


V.Z.W. Projecten Broeders van Liefde

HUIZE TRIEST - GEMEENSCHAPSHUIS TABOR
een thuis voor medemensen...
een hedendaags signaal om verzuring tegen te gaan...
 

Broeders van Liefde
Gezondheidstraat 2 - B
9000 Gent
0473 75 67 04



Français

Nederlands

English

                      Begeleid wonen voor vluchtelingen in Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor

 

  

   

gemeenschapshuis.tabor@fracarita.org

Het begeleid wonen naar vluchtelingen toe is een wezenlijk onderdeel van Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor. Dit is een plaats waar mensen die letterlijk en figuurlijk op de vlucht zijn zich echt thuis mogen weten. Wij richten ons hier dus naar de echte vluchtelingen. Het kleinschalig familiaal karakter blijft ook hier behouden. We hebben plaats voor maximum 20 mensen. Een vorm van begeleid wonen, binnen de werking van Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor. Hiervoor beschikken wij over twee huizen, zes kamers en één crisiskamer.



Algemene afspraken en reglementen voor het begeleid wonen naar vluchtelingen toe ( Gemeenschapshuis Tabor)...

 

1.      In het begeleid wonen binnen Huize Triest – Gemeenschapshuis Tabor wonen mensen voor middellange - of lange termijn. Elke bewoner heeft een eigen statuut dat besproken is en vastgelegd wordt door de verantwoordelijke. Meestal werken wij met  contracten en afspraken van 10 maanden, die telkens vooraf gaan met een proefperiode van twee maanden.

2.      Elke volwassen bewoner heeft een omschreven taak in het begeleid wonen van Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor en een omschreven taak in de algemene werking van Huize Triest – Gemeenschapshuis Tabor. Dit is heel belangrijk om hier zeer stipt in te zijn. Deze taken zijn ook steeds tijdgebonden, vandaar extra aandacht geven aan stiptheid.

3.      Het begeleid wonen is opgedeeld in twee huizen. Huis 1: vier kamers en kelderverdieping en Huis 2: twee grote kamers.  We beperken ons tot maximum 20 bewoners. Maaike Laporte is conciërge van beide huizen. Zij is samen met Werner Van de Weghe en Dirk Durant verantwoordelijk voor het begeleid wonen.

4.      We zijn  een gemeenschapshuis. Bewoners delen dus alles gemeenschappelijk. Het is enkel de woon/slaapkamer die privé is. De eetplaats,  de living, de gangen, de trappen, de keuken, de koer en de koude keuken achteraan zijn gemeenschappelijk. Dus te gebruiken door alle bewoners. In de gemeenschappelijke ruimten staan kasten en ook ijskasten die privé zijn. De naam van de bewoner is hier telkens op vermeld. Er zijn ook kasten die gemeenschappelijk zijn(met vermelding gemeenschappelijk). De voeding, het keukengerei,..  die in deze kasten liggen, zijn gemeenschappelijk te gebruiken.

5.      Elke bewoner moet zijn eigen kamer/leefruimte poetsen en onderhouden. Orde is noodzakelijk in een gemeenschapshuis! De gemeenschappelijke ruimten worden  steeds netjes achtergelaten. Na het koken en na de maaltijd ruimt iedereen onmiddellijk de keuken en de eetplaats op. We laten nooit afwas staan! Laat geen privézaken slingeren in de gemeenschappelijke eetplaats. Alle vuilnis wordt verzamelt in de vuilnisbak van de keuken. Indien de zak vol is, zetten we hem buiten op de koer. Deze wordt dan door de aangeduide bewoner(s) naar de container van het Guislainziekenhuis gedragen. We laten geen zakken staan. Na het gebruik van het toilet of de douche ruimen wij telkens op!! Denk aan diegene die na u komt! Elke volwassen bewoner heeft een taak om de gemeenschappelijke ruimten te onderhouden.

6.      Elektrische verwarmingstoestellen zijn in het volledige huis ten strengste verboden.

7.      Er mag in het begeleid wonen geen bezoek ontvangen worden. Deze regel geldt niet voor de  conciërge.

8.      Samen leven is niet altijd gemakkelijk. Probeer verdraagzaam te zijn, hou u aan de afspraken en neem je taak altijd op in huis!

9.      Elke volwassen bewoner heeft een sleutel van de voordeur van het gemeenschapshuis en van zijn eigen kamer. We geven deze sleutel nooit aan iemand anders. Dit is de verantwoordelijkheid van de bewoners zelf!

10.  Elke dag dat het sociaal eethuis open is, worden er middagmalen geleverd in het begeleid wonen. De bewoners kunnen deze ’s avonds opwarmen en nuttigen.

11.  Voeding, materiaal, huishoudproducten en producten voor hygiëne en dergelijke zijn enkel te gebruiken door de bewoners. Niet door vrienden of familie van de bewoners. Hier zijn we heel strikt in! Wees zuinig met de gekregen producten…

12.  Bij je taken in de algemene werking van Huize Triest – Gemeenschapshuis Tabor wordt je begeleid door vrijwilligers en medeverantwoordelijken of door de coördinator. Wees strikt in je taken, bij problemen is het enorm belangrijk dat de rest van de mensen in Huize Triest -–Gemeenschapshuis Tabor dit niet merken. Onze privé houden we privé, we spreken niet over elkaar of over problemen in de aanwezigheid van anderen.

13.  Voeding voor in het weekend, hygiënische producten, huishoudmateriaal, kan op vrijdagvoormiddag om 11uur afgehaald worden. Lawrence gaat dit gerief om 10u30 halen in het Guislain. Kleding is te verkrijgen op maandagnamiddag bij de verantwoordelijken hiervoor.

14.  Beste bewoners, jullie behoren tot onze grote familie en jullie werken samen met vrijwilligers en medeverantwoordelijken. Jullie zijn steeds welkom tijdens de openingsuren in de algemene werking van Huize Triest – Gemeenschapshuis Tabor. Tijdens de sluitingsuren en -dagen zijn jullie alleen in het begeleid wonen. Bij problemen moeten jullie Werner of Maaike eerst opbellen en niet zo maar gaan aankloppen bij de mensen van de acute nachtopvang. Dit kan alleen bij heel dringende gevallen en na Werner opgebeld te hebben.

15.  Na 20uur mogen de bewoners van het begeleid wonen niet meer naar Huize Triest – Gemeenschapshuis Tabor gaan.

16.  De hal en de traphal moeten steeds vrij zijn, dit is geen berging. Laat geen persoonlijke spullen slingeren in de gemeenschappelijke ruimten. Fietsen enkel in de berging en niet in de gang.

17.  De bewoners van huis 1 mogen niet naar huis 2 gaan, omgekeerd geldt hetzelfde.

18.  Soms komen in aanwezigheid van de coördinator mensen over de vloer, dit zijn meestal de mensen die ons geld geven om alles te betalen. We ontvangen hen vriendelijk, vanuit de werking wordt dit wel beperkt. We geven geen rondleidingen in het begeleid wonen.

19.  Wij verwachten aanwezigheid bij onze feesten en activiteiten van de Nikolaasvrienden en elke vrijdag hebben we samen avondmaal vanaf 18.30u tot 20u. Dit is niet vrijblijvend.

20.  Wie zich veelvuldig niet aan de afspraken houd, sluit zijn verblijf in ons gemeenschapshuis zelf uit. 

21.  Iedereen krijgt een persoonlijk contract, dit wordt samen besproken en persoonlijk aangepast. We houden ons strikt aan de gemaakte afspraken en laten ons begeleiden en ondersteunen door personen die vooraf afgesproken zijn binnen het contract. Dit zijn Werner Van de Weghe, Dirk Durant en Maaike Laporte.      

                

 Nederlandse les voor anderstalige nieuwkomers

 

Op maandag van 10u30 tot 12 u is er voor de bewoners van het begeleid wonen Nederlandse les.  Personen van buitenaf kunnen hierbij aansluiten.

De Nederlandse les wordt gegeven door Cecile Van de Velde en Ruth Rogiers.

In september wordt er van start gegaan met een beginnerscursus.

 

 

Deze werking is permanent open. Alle afspraken verlopen via Werner Van de Weghe, te bereiken op volgend telefoonnummer: 0473756704

- Juridische kwesties, administratieve kwesties en bemiddeling naar werk: Dirk Durant en Henri Hemelsoet van de Tinten.

 

 

 

 

 

 

Je hebt ze gezien
Het laat je niet meer los

Met deze woorden van Vincentius, onze patroonheilige wil ik de volgende getuigenis beginnen. Maandagavond, 14 februari 2005, 17u30. Een drukke dag in Huize Triest zit er bijna op. Vandaag waren er 55 mensen aanwezig, plaats te kort. Eenzame mensen, dakloze mensen, thuisloze mensen, kansarme mensen en vluchtelingen voelden zich thuis in ons huis. Ons huisje is mooi gepoetst en klaargemaakt voor de volgende werkdag als onze telefoon rinkelt. Het is Carla van de werkgroep vluchtelingen. Werner, hebben jullie nog plaats in Tabor? Een Slovaaks gezin met twee kleine kinderen zwerft door de straten in Gent. Ze zijn uitgeprocedeerd en hebben geen geld om terug te keren naar hun land. Ik bedenk dat ik nog een kamer heb voor één persoon en voeg er aan toe: Laat ze maar komen. We zien wel. Tien minuten later rinkelt de bel van onze deur. Ik ga naar buiten en zie een hoopje ellende uit de auto strompelen. Het regent en het is koud. Uitgemergeld, vuil, stinkend, uitgehongerd en doorweekt. Een kindje, Anna, bijna vier jaar bukt zich en schept water uit een plas naast de auto en drinkt het water op. Derde wereld toestanden in onze stad Gent. De ellende van deze mensen werd omgezet in een geur die niet onder woorden te brengen is. Onze sanitaire blok werd onmiddellijk getekend door de geur van de armoede. De panische angst staat te lezen in de ogen van deze mensen. Gelukkig was er een Slovaakse tolk in de buurt. Geen tien keer, maar twintig keer: Je gaat ons toch niet op straat zetten. We mogen toch blijven. Het is zo koud. Onze kindjes gaan dood buiten. Tranen van vreugde telkens als ik zeg: We gaan je niet op straat zetten. Mensen, Gent is mooi, maar het kan toch niet zijn dat mensen bijna letterlijk sterven in onze straten. Ondertussen een telefoontje naar huis: Bel de tandarts maar af, ik moet nog even in Huize Triest blijven, ze hebben me hier meer dan nodig. Na het douchen, een maaltijd. Ik wist niet wat ik zag. Ik moest denken aan de concentratieverhalen. Mensen die na de bevrijding stierven van teveel te eten. Al wat eetbaar was en in hun buurt stond aten ze op. De suikerpot bij de koffie werd volledig door de kindjes leeggemaakt en opgegeten. Na de maaltijd werd er voor een tweede maal een bad genomen en dan het bed in. Van oververmoeidheid in een diepe slaap voor 24 uur. Kleding werd vervangen, wassen was niet meer mogelijk. Enige jaren geleden verbleef ik tussen de straatkinderen in Salvador da Bahia Brazilië. Nu beleef ik dezelfde ellende in Gent - België! Hoe is dit mogelijk? Dit onrecht moet aangeklaagd worden! Ogen moeten open gaan Wij zorgen als maatschappij beter voor onze dieren. Het gaat hier toch om medemensen, kinderen van God. Telefoontjes naar officiële diensten, zelfs naar de administratie rond de burgemeester van Gent. Telkens hetzelfde antwoord. Het officieel, wettelijk kader laat ons niet toe. Deze mensen hebben niet de juiste papieren. Illegalen, daar trekken wij ons niets van aan. Inderdaad het officieel, wettelijk kader laat hen niet toe om mensen te helpen, maar wat met het menselijk kader. Gaan we mensen laten sterven in onze straten? Laten we toe dat kinderen moeten drinken uit plassen in onze straten? We kunnen kinderen hun primaire behoeften niet weigeren! Hoe zit het met de mensenrechten, kinderrechten? De wet is er in functie van de mens en niet omgekeerd. Wetten moeten dienen om mensen te beschermen, niet om mensen te laten verhongeren. Ondervoeding, uitgemergeld, panische angst, doodsangst. Dit weiger ik te aanvaarden! Dit laat me niet los! Dit moet aangeklaagd worden. Ja, ik heb ze gezien, ik heb de echte armen gezien (in Gent) en ze zullen mij nooit meer los laten.
Werner Van de Weghe, coördinator Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor
Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor
Gezondheidstraat 2
9000 Gent
0473/75.67.04

Wil u ons helpen?
445-3546791-50 (zonder fiscaal attest, Huize Triest - Gemeenchapshuis Tabor - Gezondheidstraat 2 9000 Gent)440-0340021-11 (met fiscaal attest, vzw Projecten Broeders van Liefde - Stropstraat 119 9000 Gent met vermelding Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor)


 

 

 


19/03/2007

Aan alle mensen van goede wil,

Aan iedereen die het horen wil,

Goede vrienden allemaal,

Vanuit Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor zijn wij heel dringend op zoek naar onderdak voor een familie met zes kinderen. Op dit ogenblik zijn deze kinderen bijna allemaal ziek, onderkoeld en dakloos. Ze verblijven in een toestand die niet lang meer vol te houden is. Aangezien ikzelf volgende vrijdag 30/03/2007 voor enkele dagen naar Slovakije vertrek, moet ik nog een oplossing vinden voor dit gezin. Voor korte of langere periode, maakt niet uit. Een kamer, een garage die droog is, een plaats waar deze mensen tot rust kunnen komen. We kunnen ze toch niet met hun zes kinderen in de straat laten overnachten? Gemeenschapshuis Tabor binnen Huize Triest zit nu reeds overvol. Ik ben radeloos en vertaal hun schreeuw naar ieder die het horen wil. Eigenlijk heb ik het recht niet om radeloos te zijn als ik bedenk hoe die papa en mama zich moeten voelen tegenover hun onderkoelde, zieke en uitgehongerde kinderen...

Wie kan ons helpen? Wie hoort hun schreeuw? Wie ziet Zijn aangezicht? 2000 jaar geleden was er geen plaats in de herberg voor een hoogzwangere moeder, 200 jaar geleden zwierven de kinderen op straat in Gent en werden de psychiatrisch patiënten opgesloten in de kerkers van het Gerard Duivelsteen. Petrus-Jozef Triest zorgde samen met zijn broeders en zusters voor hen die nergens meetelden, in navolging van de Levende. Vandaag is de realiteit anders, maar even schrijnend. Ook wij zijn vandaag op zoek naar vrijwilligers om kinderen die op straat leven een bed te bezorgen, om uitgehongerde kinderen eten te geven, om hen te onderwijzen,... Het is wel geen 2000 of 200 jaar geleden, het is Gent, vandaag, 2007!

Gelieve met ons contact op te nemen op nummer 0473 756704.

Alle tips naar mogelijke plaatsen zijn welkom...

Met vriendelijke en dankbare groeten,

Werner Van de Weghe, coördinator Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor
Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor
Een thuis voor medemensen
Broeders van Liefde
Gezondheidstraat 2 - B9000 Gent - België
0473 756704

huize.triest@fracarita.org
gemeenschapshuis.tabor@fracarita.org
http://www.huizetriest.be

445-3546791-50

Onze dank aan ....
Al diegenen  binnen de congregatie van de Broeders van Liefde die ons hielpen de voorbije 12 dagen om dit gezin onderdak te verlenen....
Onderstaande foto's getuigen ervan dat deze mensen het meer dan wisten te waarderen, het aanvaard zijn als mens, onderdak krijgen, aandacht krijgen, een menswaardig bestaan, dat en nog veel meer heeft soms wonderen verricht....
In Gent zijn er mensen van goede wil die onze schreeuw beantwoorden!!