V.Z.W. Projecten Broeders van Liefde
| ![]() |
|
|||||||||
|
|
Aangesloten leden bij de Broeders van LiefdeDownload hier:
Aangesloten leden en Broeders van Huize Triest - Gemeenschapshuis TaborJuni 2009: Lawrence Ndigo spreekt zijn belofte uit als aangesloten lid in de congregatie van de Broeders van Liefde. Lawrence is binnen Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor vrijwilliger binnen de acute nachtopvang en het sociaal eethuis. Lawrence Ndigo vormt samen met Werner Van de Weghe het weekteam van Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor. Samen met aangesloten leden, broeders en vele vrijwillige helpende handen vormen zij de gemeenschap van Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor, een gemeenschap in het hart van de spiritualiteit van Petrus - Jozef Triest.Broeder Christoph Welvaert sprak zijn geloften uit voor één jaar in de congregatie van de Broeders van Liefde op 15 oogst 2009. Broeder Christoph deed de voorbije jaren verschillende maanden praktijk ervaring op binnen Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor, vooral binnen onze acute nachtopvang. |
||||||||
![]() |
Toen ik zeventien was Stafke, een mens zoals vele mensen,
alleen en vergeten.
Heel onverwachts ontmoette ik Stafke,
Toen ik zeventien was.
Te vroeg van de tram gestapt en de weg verloren.
Plots geschreeuw,
ergens in de buurt van het Rabot.
Daar lag hij,
daar lag een man die fluisterde:
« Ik ben Stafke en ik heb mijn hele leven gedronken,
ik heb maar één maal in mijn leven gewerkt,
in het metaal, het enige wat ik ooit gedaan heb ».
Toen blies hij zijn laatste adem uit en drukte
een klein stukje metaal in mijn hand.
Toen ik zeventien was,
ontmoette ik Stafke,
15 minuten lang.
Ik wist niet wat me overkwam.
Nu ongeveer tien jaar later,
weet ik het wel.
Dat stukje metaal,
heb ik nog, en
die man die toen 83 was,
die leeft nog,
die leeft nog in mijn hart.
Is dit niet een stukje verrijzen?
« Weet dat Hij pas sterft als wij hem vergeten zijn ! »
Vanuit ervaring maakten wij de keuze om tussen de armen in de Brugse Poort te Gent te gaan wonen. In de plaats van een klassieke trouwplechtigheid te organiseren, nodigden wij ongeveer 500 mensen uit de vierde wereld uit. De dag van ons jawoord aan elkaar stond dus ook in het teken van onze keuze voor mensen, speciaal diegenen die maatschappelijk gezien niet aanvaard worden.
De keuze voor de armen is geen vanzelfsprekende keuze. Velen zeggen ons dat wij bezig zijn met druppels op een hete plaat. Wij ondervonden dus zowel familiaal als maatschappelijk enige tegenstand.
Ons huisje, ons gezin staat nog steeds open voor zij die door het leven getekend zijn en noden hebben. Maar af en toe hadden wij de nood om zelf op verhaal te kunnen komen. De zoektocht naar gelijkgezinden was begonnen, de nood aan een gemeenschap drong zich op. Wij sloten dus aan bij de gemeenschap van de Broeders van Liefde, wereldwijd.

Dit vraagt heel veel van een gezin. Wij ervaarden echt de nood om zelf op verhaal te kunnen komen, de nood aan gelijkgezinden. Vandaar ons aansluiten bij de congregatie.
De spiritualiteit van Petrus-Jozef Triest als gezinsspiritualiteit :
We poberen onze kinderen op te voeden in de congregatie. Armen, gehandicapten, en zieken zijn medemensen die op ons rekenen. Respect naar medemensen die maatschappelijk onderaan de ladder staan, staat in ons gezin centraal!!!
Op onze school en in Huize Triest hebben wij bijzondere aandacht voor kansarmen en vluchtelingen. Tevens proberen wij de spiritualiteit van de congregatie over te brengen bij leerlingen en mensen die met ons samenwerken. Wij proberen op een vrijblijvende wijze te getuigen dat mensen die leven vanuit deze evangelische spiritualiteit blije en gelukkige mensen kunnen zijn. Voor ons komen zij die nergens aan bod komen EERST!!!
Broeders en aangesloten leden samen op weg! Als aangesloten leden hebben wij de belofte uitgesproken om te leven en te werken in de geest van Petrus-Jozef Triest. We kunnen blijven stil staan bij de verschillen tussen aangesloten leden en religieuzen. Doch vinden wij het belangrijker om naar de gelijkenissen te kijken. We zijn beiden lid van de congregatie van de Broeders van Liefde en maken beide de keuze voor de armen, wie dit ook mogen zijn, zij die op onze levensweg komen.
De verbondenheid met de Sint Stanislascommuniteit is voor ons gezin van kapitaal belang. Het noviciaat is voor ons een tweede thuis. Een grote familie die vindt dat de maat van de Liefde, de Liefde zonder maat is.
Wij vinden het zeer belangrijk om samen naar medemensen toe te stappen, vanuit dezelfde bewogenheid. Het is onze hoop om in de nabije toekomst nog dichter bij de religieuzen ons apostolaat te mogen uitoefenen en ons te mogen dienstbaar maken in onze congregatie.
Hoe een eerste contact met de spiritualiteit van de congregatie kan uitgroeien tot een duidelijk omschreven levensengagement. Ik leerde de congregatie goed kennen via mijn man, wiens levensweg volop gekleurd was en is door de Broeders van Liefde.
Werner sprak vanuit ons gezin de belofte uit om te leven en te werken in de spiritualiteit van de de Broeders van Liefde.
Enkele jaren later sprak ik diezelfde belofte uit. Dit vanuit een bewust levenskeuze. De nadruk ligt hier echt op leven. Een spiritualiteit die doorheen de traditie gedragen is door religieuzen, kunnen we vandaag samen dragen. Religieuzen en aangesloten leden! Mijn man en ik vinden het beiden belangrijk om onze kinderen op te voeden in de geest van Petrus-Jozef Triest. Daarom is het vandaag een dag van geloof en hoop in de toekomst. Als leden van de congregatie proberen wij de keuze voor de armen, wie dit ook mag zijn, in ons gezin te beleven in ons dagdagelijks handen. Onze deur staat open voor hen die we op onze levensweg tegenkomen en noden hebben. Vanuit mijn werk in het onderwijs met vierde wereld kinderen, met kinderen met karakterstoornissen, vanuit ons engagement naar vluchtelingen, heb ik mogen ervaren wat het betekent om armen centraal te plaatsen.
We zijn sterk verbonden met de communiteit in Maria-Aalter, het internationaal novicaat. Telkens mogen wij opnieuw ervaren wat het betekent om gedragen te worden door de gemeenschap. De wederzijdse ondersteuning van communiteit naar gezin en omgekeerd. De vele warme contacten met broeders uit verschillende communiteiten ( in het Guislain, in Huize Triest, in Dave en in Maria-Aalter), met novicen en postulanten, heb ik ervaren als een bron van rijkdom over de culturen heen. Het is voor ons duidelijk dat onze spiritualiteit van de caritas de cultuurverschillen overstijgt.
Tot slot willlen we graag de congregatie even bedanken, speciaal onze gemeenschap in Maria-Aalter. Br. Guido, Br. Joseph, Br. Dirk, Br. Jef, Br.Paul, alle novicen, in de naam van onze familie dank u wel.


