Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor is gelegen in het mooie Gent. Naast het mooie, culturele, toeristische en wetenschappelijke kent onze stad Gent ook een andere werkelijkheid. De werkelijkheid aan de rand. In één van onze prachtige kerken 'De Sint Niklaaskerk', vinden wij aan de muur de volgende tekst. Wij kunnen ons hier tenvolle in terug vinden.

Wij willen met mensen aan de rand tenvolle G(g)emeenschap vormen, tevolle K(k)erk zijn. Mens voor de mensen zijn, herder als God, trooster voor groot en klein, zo lief als God...

K(k)erk in de stad

De stad

In de stad willen de mensen zijn.

Ze zoeken er werk en welvaart, geluk,

ontspanning en vertier.

In de stad wordt gebouwd en gesjouwd,
mensen hollen en draven, heen en weer.

Er is van alles te krijgen en te beleven.

Je vindt er de laatste nieuwe snufjes,

de gekste ideeën, de mooiste hoekjes,

de boeiendste spektakels, de lekkerste hapjes.

In de stad is er licht en warmte.

De stad is een centrum van macht en kennis,

van rijkdom en nieuwe mogelijkheden.

In de stad willen de mensen zijn.

De rand van de stad

Aan de rand van de stad schilferen de huizen af

en zijn de voetpaden hobbelig.

Aan de rand van de stad vinden we nog steeds
bouwvallige huizen, kraakpanden en flats vol

met eenzaamheid en mensonwaardige toestanden.

Verlaten werkplaatsen en krottige woningen

worden schaars verlicht.

Aan de rand van de stad hokken allerlei mensen samen.
Belgen en niet-Belgen, met papieren en zonder papieren,

gelovigen en ongelovigen, rijken en armen, eenzame mensen,

dakozen en thuislozen, mensen op de vlucht.

Zij die afkomen op de geur en de glans van de stad,

soms van heel ver, uit een arm vaderland.

Zij ook die elders uit de boot gevallen zijn,

Of die schipbreuk leden.

Mensen onderweg of  op de vlucht

zoeken in de randstad een goedkope haven

of een anoniem onderkomen,
een thuis om te overleven,
een thuis om gelukkig te zijn.

Er zijn er zovelen die, door mensen of

door omstandigheden, naar de marge

van de samenleving gedreven werden.

Aan de rand van de stad vinden we de

marginalen van onze maatschappij bijeen.

Kerk aan de rand van de stad

Aan de rand van de stad tref je ook de kerk aan.

zij bevindt zich ‘aan de rand van de stad’

in meer dan een opzicht.

De kerk is in haar geheel een randverschijnsel geworden

in onze samenleving.

Niet alleen in de randstad, maar ook in het centrum van de Stad

van de Mens is de kerk - en zijn de christenen - marginaal.

De kerk is ook aanwezig aan de rand van de stad omdat daar,

een lange of korte tijd geleden, grote parochiekerken

werden gebouwd in een poging om de stad te kerstenen.

Veel parochies hebben een groot verleden.

Welke toekomst zullen zij maken?

En je hebt ook de kerk die kiest voor de rand.

Een kerk die niet alleen het centrum maar ook de gevestigde

parochiestructuur durft verlaten.

Omdat ze zich gezonden weet door een Heer die zelf is

uitgegaan naar mensen aan de rand, door een Christus,

die zelf aan de kant werd gezet.

Nu heel onze samenleving verstedelijkt is en geseculariseerd

zal de kerk –en zullen de christenen- zich moeten bezinnen

over haar plaats ‘aan de rand van de stad’.

( Naar Paul Van Puyenbroeck)